وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰ ﴿13﴾
و من تو را (به رسالت خود) برگزیدم، در این صورت به سخن وحی گوش فرا ده. ﴿13﴾
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي ﴿14﴾
منم خدای یکتا که هیچ خدایی جز من نیست، پس مرا (به یگانگی) بپرست و نماز را مخصوصا برای یاد من به پادار. ﴿14﴾
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ ﴿15﴾
و محققا ساعت قیامت خواهد رسید و من خواهم که آن ساعت را پنهان دارم تا (مردم آزمایش شوند و) هر نفسی به پاداش اعمالش در (آن روز) برسد. ﴿15﴾
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ ﴿16﴾
پس زنهار مردمی که به قیامت ایمان ندارند و پیرو هوای نفسند تو را از یاد آن (روز هولناک) بازندارند و غافل نکنند و گرنه هلاک خواهی شد. ﴿16﴾
وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ ﴿17﴾
و ای موسی، اینک بازگو تا چه به دست راست داری؟ ﴿17﴾
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ ﴿18﴾
موسی عرضه داشت: این عصای من است که بر آن تکیه می‌زنم و با آن از درختان بر گوسفندانم برگ می‌ریزم و حوائجی دیگر (چون مدد راه رفتن و دفع دشمن و غیره) نیز به آن انجام می‌دهم. ﴿18﴾
قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ ﴿19﴾
خدا فرمود: ای موسی این عصا بیفکن. ﴿19﴾
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ ﴿20﴾
موسی چون آن را به زمین افکند عصا اژدهایی مهیب شد که (به هر سو) می‌شتافت. ﴿20﴾
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ ﴿21﴾
باز (حضرت احدیت) فرمود: عصا را برگیر و از آن مترس که ما آن را به حالت اولش برمی‌گردانیم. ﴿21﴾
وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَىٰ ﴿22﴾
و دست به زیر بغل خود بر تا دستی بی‌هیچ عیب سپید و رخشان بیرون آید و این معجزه دیگر تو خواهد بود. ﴿22﴾
لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى ﴿23﴾
تا باز هم از آیات بزرگ خود به تو ارائه دهیم. ﴿23﴾
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ ﴿24﴾
اینک (به رسالت) به جانب فرعون روانه شو که وی سخت طغیان کرده است. ﴿24﴾
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ﴿25﴾
موسی عرضه داشت: پروردگارا، شرح صدرم عطا فرما (که از جفا و آزار مردم تنگدل نشوم). ﴿25﴾
وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي ﴿26﴾
و کار مرا برایم آسان گردان. ﴿26﴾
وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي ﴿27﴾
و عقده را از زبانم بگشا. ﴿27﴾
يَفْقَهُوا قَوْلِي ﴿28﴾
تا مردم سخنم را نیکو فهم کنند. ﴿28﴾
وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي ﴿29﴾
و نیز از اهل بیت من یکی را وزیر و معاون من فرما. ﴿29﴾
هَارُونَ أَخِي ﴿30﴾
برادرم هارون را (وزیر من گردان). ﴿30﴾
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ﴿31﴾
پشت مرا به او محکم کن. ﴿31﴾
وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي ﴿32﴾
و او را در امر (رسالت با) من شریک ساز. ﴿32﴾
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا ﴿33﴾
تا دائم به ستایش و سپاس تو پردازیم. ﴿33﴾
وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا ﴿34﴾
و تو را بسیار یاد کنیم. ﴿34﴾
إِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيرًا ﴿35﴾
که همانا بس تویی بصیر به احوال ما. ﴿35﴾
قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَىٰ ﴿36﴾
پروردگار فرمود: ای موسی آنچه از ما خواستی همه به تو اعطا گردید. ﴿36﴾
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰ ﴿37﴾
و همانا ما بر تو بار دیگر نیز منّت بزرگی نهادیم. ﴿37﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
