وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ﴿84﴾
و نامم بر زبان اقوام آتیه نیکو، و سخنم دلپذیر گردان. ﴿84﴾
وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ﴿85﴾
و مرا از وارثان بهشت پر نعمت قرار ده. ﴿85﴾
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ﴿86﴾
و از پدرم (یعنی عمویم) درگذر، که وی سخت از گمراهان است. ﴿86﴾
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿87﴾
و روزی که خلق را از قبرها برانگیزند در آن روز مرا رسوا (و هلاک) مگردان. ﴿87﴾
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾
آن روزی که مال و فرزندان (هیچ به حال انسان) سود نبخشند. ﴿88﴾
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿89﴾
و تنها آن کس سود برد که با دل با اخلاص پاک (از شرک و ریب و ریا) به درگاه خدا آید. ﴿89﴾
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿90﴾
و بهشت را به اهل تقوا نزدیک سازند. ﴿90﴾
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿91﴾
و دوزخ را بر گمراهان پدیدار گردانند. ﴿91﴾
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿92﴾
و به کافران گفته شود: بتهایی که پرستش می‌کردید به کجا شدند؟ ﴿92﴾
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ ﴿93﴾
آن بتهایی که به جای خدا پرستش می‌کردید آیا می‌توانند به شما اینک یاری کرده یا از جانب خود دفاع کنند؟ ﴿93﴾
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ﴿94﴾
در آن حال کافران و معبودان باطلشان هم به رو در آتش دوزخ افتند. ﴿94﴾
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿95﴾
و نیز تمام سپاه شیطان (به جهنم در آیند). ﴿95﴾
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿96﴾
و در دوزخ به مجادله و خصومت با یکدیگر گویند: ﴿96﴾
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿97﴾
به خدا قسم که ما در گمراهی بسیار آشکاری بودیم. ﴿97﴾
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿98﴾
که شما (بتها) را مانند خدای عالمیان پرستش می‌کردیم. ﴿98﴾
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿99﴾
و ما را گمراه نکردند جز قوم تبهکار. ﴿99﴾
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ ﴿100﴾
پس (در این روز سخت) نه شفیعی داریم، ﴿100﴾
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿101﴾
و نه یک دوست صمیمی (که از ما حمایتی کند). ﴿101﴾
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿102﴾
ای کاش که بار دیگر (به دنیا) باز می‌گشتیم تا (به خدای یگانه) ایمان می‌آوردیم. ﴿102﴾
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿103﴾
همانا در این (ندامت گمراهان) آیت عبرتی (برای دیگران) بود و لیک اکثر مردم باز ایمان نیاوردند. ﴿103﴾
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿104﴾
و همانا خدای تو خدای بسیار مقتدر و مهربان است. ﴿104﴾
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ ﴿105﴾
قوم نوح هم پیغمبران خدا را تکذیب کردند. ﴿105﴾
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿106﴾
هنگامی که مهربان برادرشان نوح آنها را گفت: آیا خدا ترس و متّقی نمی‌شوید؟ ﴿106﴾
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿107﴾
من برای شما بسیار رسولی امین (و خیر خواهی مشفق) هستم. ﴿107﴾
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿108﴾
پس از خدا بترسید و راه طاعت من پیش گیرید. ﴿108﴾
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿109﴾
و من اجری از شما برای رسالت نمی‌خواهم و چشم پاداش جز به خدای عالم ندارم. ﴿109﴾
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿110﴾
پس از خدا بترسید و راه طاعت من پیش گیرید. ﴿110﴾
۞ قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿111﴾
قوم نوح (از کبر و خود پرستی) پاسخ دادند که ما چگونه به تو ایمان آوریم در صورتی که پیروانت معدودی مردم خوار و فرومایه‌اند؟ ﴿111﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
