بازگشت

صفحه 446 قرآن کریم

جز: 23
صفحه : 446
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿1﴾
قسم به صف زدگان (چون فوج فرشتگان یا نماز گزاران یا سپاه اهل ایمان) که صف آرایی کرده‌اند. ﴿1﴾
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿2﴾
قسم به منع و زجر کنندگان (از عمل معصیت کاران، یا رانندگان ابر و باران). ﴿2﴾
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ﴿3﴾
قسم به تلاوت کنندگان ذکر (همه کتب آسمانی یا آیات قرآن). ﴿3﴾
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ ﴿4﴾
که محققا خدای شما یکی است. ﴿4﴾
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿5﴾
همان خدای یکتا که آفریننده آسمانها و زمین است و هر چه بین آنهاست و آفریننده مشرق‌ها (و مغرب‌ها) است. ﴿5﴾
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿6﴾
ما نزدیکترین آسمان را به زیور انجم بیاراستیم. ﴿6﴾
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ﴿7﴾
و (به شهاب آن انجم) از تسلط هر شیطان سرکش گمراه محفوظ داشتیم. ﴿7﴾
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ﴿8﴾
تا شیاطین هیچ از وحی و سخنان فرشتگان عالم بالا نشنوند و از هر طرف به قهر رانده شوند. ﴿8﴾
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿9﴾
هم به قهر برانندشان و هم به عذاب دائم (قیامت) گرفتار شوند. ﴿9﴾
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿10﴾
جز آنکه کسی (از شیاطین چون خواهد از عالم بالا) خبری برباید هم او را تیر شهاب فروزان تعقیب کند. ﴿10﴾
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ﴿11﴾
از این منکران قیامت بپرس که آیا خلقت آنها سخت‌تر است یا موجودات (با عظمت) دیگر که ما خلق کرده‌ایم؟ و ما اینان را در اول از گل چسبنده بیافریدیم. ﴿11﴾
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾
بلکه تو (از انکار منکران) تعجب کردی و آنها هم به تمسخر پرداختند. ﴿12﴾
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾
و هر گاه به آنها پند و اندرز دهند هیچ متذکر نمی‌شوند. ﴿13﴾
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾
و چون آیت و معجزی مشاهده کنند باز هم به فسوس و مسخره پردازند. ﴿14﴾
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ﴿15﴾
و گویند: این خود پیداست که سحری بیش نیست. ﴿15﴾
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾
(و با تعجب و انکار گویند) آیا چون ما مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز زنده و برانگیخته می‌شویم؟ ﴿16﴾
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿17﴾
یا پدران گذشته ما زنده می‌شوند؟! ﴿17﴾
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ﴿18﴾
بگو: آری شما (و هم پدرانتان) خوار و ذلیل به محشر مبعوث خواهید شد. ﴿18﴾
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ﴿19﴾
تنها به یک صیحه (اسرافیل) است که ناگاه همه (زنده شده و از قبرها بر خیزند و عرصه قیامت را) بنگرند. ﴿19﴾
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿20﴾
و گویند: ای وای بر ما، این است روز جزای اعمال. ﴿20﴾
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾
این است روز حکم (بر نیک و بد) که شما تکذیب آن می‌کردید. ﴿21﴾
۞ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿22﴾
(و خطاب شود که) اینک ستمکاران را حاضر کنید با همسران (یا پیروان) و آنچه معبود ایشان بود، ﴿22﴾
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿23﴾
که به جز خدا می‌پرستیدند، و همه را به راه دوزخ راه نمایید. ﴿23﴾
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ﴿24﴾
و (در موقف حساب) نگاهشان دارید که در کارشان سخت مسئولند. ﴿24﴾