مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿25﴾
(به آنان خطاب شود که) چرا شما (در دفع عذاب) به یکدیگر نصرت نمی‌کنید؟ ﴿25﴾
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿26﴾
بلکه در این روز آنها همه سخت تسلیم و ذلیلند. ﴿26﴾
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿27﴾
و در آن هنگامه برخی از آنان به بعضی دیگر رو نموده (یعنی مرئوسین با رؤسا) سؤال و جواب کنند. ﴿27﴾
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ﴿28﴾
گویند: شما بودید که از سمت راست (و چپ برای فریب) ما می‌آمدید. ﴿28﴾
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿29﴾
آنها جواب دهند (که به ما مربوط نیست) بلکه شما خود ایمان نیاوردید. ﴿29﴾
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ﴿30﴾
و ما بر شما تسلط و حجتی نداشتیم بلکه شما خودتان طاغی و سرکش مردمی بودید. ﴿30﴾
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿31﴾
پس امروز بر همه ما وعده (انتقام) خدایمان حتمی است، و البته عذاب را خواهیم چشید. ﴿31﴾
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ ﴿32﴾
و ما شما را بدین سبب گمراه کردیم که خود گمراه بودیم. ﴿32﴾
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿33﴾
و در آن روز آنها همه در عذاب مشترکند. ﴿33﴾
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿34﴾
ما چنین از بد کاران انتقام می‌کشیم. ﴿34﴾
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿35﴾
آنها بودند که چون لا اله الاّ اللّه (کلمه توحید) به ایشان گفته می‌شد (از قبول آن) سرکشی می‌کردند. ﴿35﴾
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ ﴿36﴾
و می‌گفتند: آیا ما به خاطر شاعر دیوانه‌ای دست از خدایان خود برداریم؟! ﴿36﴾
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ﴿37﴾
(چنین نیست که آنها پنداشتند) بلکه (محمّد صلی الله علیه و آله پیغمبر بزرگی است که برای تعلیم و هدایت خلق عالم) با برهان روشن حق آمد و (حجت و معجزاتش) صدق پیغمبران پیشین را نیز اثبات کرد. ﴿37﴾
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ ﴿38﴾
شما (که او را تکذیب کردید امروز) عذاب سخت و دردناک خواهید چشید. ﴿38﴾
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿39﴾
و جز به کردارتان مجازات نمی‌شوید. ﴿39﴾
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿40﴾
(امروز همه مسئولند) جز بندگان پاک برگزیده خدا. ﴿40﴾
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ﴿41﴾
آنان را (در بهشت ابد) روزی جسمانی و روحانی (بی حساب) معیّن است. ﴿41﴾
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ ﴿42﴾
میوه‌های گوناگون بهشتی، و هم آنها (در آن عالم جاودانی) بزرگوار و محترمند. ﴿42﴾
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿43﴾
در آن بهشت پر نعمت متنعّمند. ﴿43﴾
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ ﴿44﴾
بر تختهای عالی رو به روی یکدیگر نشسته‌اند. ﴿44﴾
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿45﴾
(حور و غلمان) با جام شراب طهور بر آنان دور می‌زنند. ﴿45﴾
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ﴿46﴾
شرابی سپید و روشن که آشامندگان لذت کامل برند. ﴿46﴾
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ ﴿47﴾
نه در آن می‌خمار و دردسری و نه مستی و مدهوشی است. ﴿47﴾
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ ﴿48﴾
و در بزم حضورشان حوران زیبا چشمی است که (جز به شوهر خود) به هیچ کس ننگرند. ﴿48﴾
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ﴿49﴾
گویی آن حوران (در سفیدی و لطافت) بیضه مکنونند [یعنی تخم شتر مرغ که بسیار خوشرنگ است و شتر مرغ آن را با پر خویش می‌پوشاند تا غبار بر آن ننشیند. (م)]. ﴿49﴾
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿50﴾
در آنجا مؤمنان بعضی با بعضی به صحبت روی کنند. ﴿50﴾
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ﴿51﴾
یکی از آنها گوید: (ای رفیقان بهشتی) مرا (در دنیا) همنشینی (کافر) بود. ﴿51﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
