فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿103﴾
پس چون هر دو تسلیم امر حق گشتند و او را (برای کشتن) به روی در افکند. ﴿103﴾
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿104﴾
و ما در آن حال (که کارد به گلویش کشید) خطاب کردیم که ای ابراهیم، ﴿104﴾
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿105﴾
تو مأموریت عالم رؤیا را انجام دادی (کارد را از گلویش بردار). ما نیکو کاران را چنین نیکو پاداش می‌دهیم. ﴿105﴾
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ ﴿106﴾
این ابتلا همان امتحانی است که (حقیقت حال اهل ایمان را) روشن می‌کند (که در راه خدا از هر چیز می‌گذرند). ﴿106﴾
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿107﴾
و بر او (گوسفندی فرستاده و) ذبح بزرگی فدا ساختیم. ﴿107﴾
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿108﴾
و ثنای او را در میان آیندگان وا گذاردیم. ﴿108﴾
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ ﴿109﴾
سلام و تحیّت خدا بر ابراهیم باد. ﴿109﴾
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿110﴾
ما نیکوان را این چنین پاداش نیکو می‌دهیم. ﴿110﴾
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿111﴾
زیرا او از بندگان با ایمان ما بود. ﴿111﴾
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿112﴾
و باز مژده فرزندش اسحاق را که پیغمبری از شایستگان است به او دادیم. ﴿112﴾
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ ﴿113﴾
و بر ابراهیم و اسحاق برکت و خیر بسیار عطا کردیم، و از فرزندانشان برخی صالح و نیکوکار و برخی دانسته و آشکار به نفس خود ستمکار شدند. ﴿113﴾
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿114﴾
و همانا ما بر موسی و هارون منّت گذاردیم. ﴿114﴾
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿115﴾
و هر دو را با قومشان از بلای بزرگ (فرعونیان) نجات دادیم. ﴿115﴾
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿116﴾
و آنها را یاری دادیم تا (بر فوعونیان) به حقیقت غالب شدند. ﴿116﴾
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾
و به آن دو (پیغمبر) کتاب (تورات) روشن بیان را عطا کردیم. ﴿117﴾
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾
و هر دو را به راه راست (خداپرستی) هدایت کردیم. ﴿118﴾
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ﴿119﴾
و برایشان نام نیک در میان آیندگان باقی گذاردیم. ﴿119﴾
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿120﴾
سلام و تحیّت بر موسی و هارون باد. ﴿120﴾
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾
ما چنین نیکوان را پاداش نیکو می‌دهیم. ﴿121﴾
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾
زیرا هر دو از بندگان خاص با ایمان ما بودند. ﴿122﴾
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
و همانا الیاس یکی از رسولان بزرگ خدا بود. ﴿123﴾
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
وقتی که قومش را گفت: آیا خداترس و پرهیزکار نمی‌شوید (که ترک بت و خود پرستی کنید). ﴿124﴾
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ﴿125﴾
آیا بت بعل نام را (خدا) می‌خوانید و خدای بهترین آفریننده عالم را ترک می‌گویید؟ ﴿125﴾
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿126﴾
همان خدایی که آفریننده شما و پدران گذشته شماست (نه بتان جماد). ﴿126﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
