فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾
قوم الیاس (رسالت) او را تکذیب کردند، بدین سبب (برای انتقام و عذاب به محشر) احضار می‌شوند. ﴿127﴾
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾
(و همه هلاک شوند) جز بندگان پاک و برگزیده خدا. ﴿128﴾
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿129﴾
و از او در میان آیندگان نام نیکو باقی گذاردیم. ﴿129﴾
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾
سلام بر الیاس (و آل یاسین) باد. ﴿130﴾
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾
ما نیکوان را چنین پاداش نیکو می‌دهیم. ﴿131﴾
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾
زیرا او از بندگان خاص با ایمان ما بود. ﴿132﴾
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾
و لوط هم یکی از رسولان خدا بود. ﴿133﴾
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾
وقتی که ما (خواستیم قوم او را کیفر کنیم) او و اهل بیتش همه را نجات دادیم. ﴿134﴾
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿135﴾
به جز پیر زالی (همسر او) که در میان قومی که هلاک شدند باقی ماند. ﴿135﴾
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ﴿136﴾
پس (از نجات لوط و اهلش) دیگران که بدکار بودند همه را هلاک ساختیم. ﴿136﴾
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ﴿137﴾
و شما مردم اینک بر دیار ویران قوم لوط می‌گذرید (و خرابه‌های آن را به چشم می‌نگرید) در صبح، ﴿137﴾
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾
و شام، آیا (چشم عبرت نمی‌گشایید و) عقل را کار نمی‌بندید؟ ﴿138﴾
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿139﴾
و یونس نیز یکی از رسولان بزرگ خدا بود. ﴿139﴾
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿140﴾
آن گاه که به کشتی پر جمعیتی گریخت (زیرا به قومش وعده عذاب داد و آنها از دل توبه و انابه کردند و خدا رفع عذاب کرد. او به دریای روم گریخت تا نزد قوم خجل و شرمنده نرود). ﴿140﴾
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾
(کشتی به خطر افتاد و اهل کشتی معتقد شدند که خطا کاری در میان آنهاست، خواستند قرعه زنند تا خطا کار را به قرعه تعیین کرده و غرق کنند) یونس قرعه زد و به نام خودش افتاد و از مغلوب شدگان (و غرق شوندگان) گردید. ﴿141﴾
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿142﴾
و ماهی دریا او را به کام فرو برد و او در خور ملامت بود. ﴿142﴾
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾
و اگر او به ستایش و تسبیح خدا نپرداختی، ﴿143﴾
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾
تا قیامت در شکم ماهی زیست کردی. ﴿144﴾
۞ فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿145﴾
باز او را (پس از چندین روز) از بطن ماهی به صحرای خشکی افکندیم در حالی که بیمار و ناتوان بود. ﴿145﴾
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ ﴿146﴾
و (در آن صحرا) بر او درختی از کدو رویانیدیم (تا به برگش سایه‌بان و پوشش کند). ﴿146﴾
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾
و او را بر قومی بالغ بر صد هزار یا افزون (به رسالت) فرستادیم. ﴿147﴾
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ﴿148﴾
و آن قوم چون ایمان آوردند ما هم تا هنگامی معیّن (مدت عمر آن قوم، از نعمت خود) بهره‌مندشان گردانیدیم. ﴿148﴾
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿149﴾
پس تو از این مشرکان (که فرشتگان را دختران خدا می‌خوانند) بپرس که آیا خدا را فرزندان دختر است و آنان را پسر؟ ﴿149﴾
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿150﴾
یا آنکه چون ما فرشتگان را خلق می‌کردیم آنجا حاضر بودند و دیدند که آنها را زن آفریدیم؟ ﴿150﴾
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾
بدان که اینان (از جهل خود) بر خدا دروغی بسته و می‌گویند. ﴿151﴾
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿152﴾
خدا را فرزند می‌باشد. البته دروغ می‌گویند. ﴿152﴾
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ ﴿153﴾
آیا خدا دختران را بر پسران برگزید؟ ﴿153﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
