مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾
چرا چنین جاهلانه حکم می‌کنید؟ ﴿154﴾
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿155﴾
آیا (با این ادلّه روشن) باز متذکر نمی‌شوید؟ ﴿155﴾
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ ﴿156﴾
آیا (برای عقیده باطل خود) دلیل روشنی دارید؟ ﴿156﴾
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿157﴾
کتاب و برهان‌تان را بیاورید اگر راست می‌گویید. ﴿157﴾
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾
و (فاسدتر از این عقیده آنکه) بین خدا و جنّ نسبت و خویشی برقرار کردند در صورتی که جنّیان می‌دانند که (این عقاید وهم و خرافات است و به محشر برای کیفر) احضار خواهند شد. ﴿158﴾
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾
خدا ذات پاکش از این اوصاف که (از جهل) به او نسبت می‌دهند منزّه است (و همه شما مسئولید). ﴿159﴾
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿160﴾
جز بندگان پاک برگزیده خدا. ﴿160﴾
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿161﴾
که شما و معبودانتان، ﴿161﴾
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ ﴿162﴾
نتوانستید آنها را مفتون و گمراه کنید. ﴿162﴾
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ ﴿163﴾
جز آن کس را که اهل دوزخ است. ﴿163﴾
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ﴿164﴾
(ای رسول ما، مشرکان را بگو که فرشتگان می‌گویند) هیچ کس از ما فرشتگان نیست جز آنکه او را (در بندگی حق) مقامی معین است. ﴿164﴾
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿165﴾
و همه (به فرمان خدا) نیکو صف آراسته‌ایم. ﴿165﴾
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ﴿166﴾
و دایم به تسبیح و ستایش او مشغولیم. ﴿166﴾
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ ﴿167﴾
و همانا کافران می‌گفتند. ﴿167﴾
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿168﴾
که اگر نزد ما کتابی از رسولان پیشین بود. ﴿168﴾
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾
ما هم البته از بندگان برگزیده خدا می‌بودیم. ﴿169﴾
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾
و (دروغ می‌گفتند، زیرا آن قرآن بزرگ خدا آمد و) به آن کافر شدند و به زودی (کیفر خود را) خواهند دانست. ﴿170﴾
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾
و همانا عهد ما در باره بندگانی که به رسالت فرستادیم (چنین در علم ازلی) سبقت گرفته است. ﴿171﴾
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ﴿172﴾
که البته آنها (بر کافران) فتح و فیروزی یابند. ﴿172﴾
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ﴿173﴾
و همیشه سپاه ما (بر دشمن) غالبند. ﴿173﴾
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿174﴾
پس اینک روی از آنها بگردان تا به وقتی معیّن. ﴿174﴾
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾
و (عذاب دنیا و آخرت) آنها را به چشم ببین که آنها هم به زودی (فتح و فیروزی تو را) خواهند دید. ﴿175﴾
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾
آیا کافران (به تمسخر، از تو) عذاب ما را با تعجیل می‌طلبند؟ ﴿176﴾
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ﴿177﴾
(بدانند که) چون عذاب قهر الهی پیرامون دیارشان فرود آید (بر آن کافران شبی بگذرد که) صبح بسیار بدی خواهند داشت. ﴿177﴾
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿178﴾
اینک روی از آنها بگردان تا به وقتی معین. ﴿178﴾
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾
و (عذاب و ذلّت آنها را) به چشم ببین که آنها هم به زودی (فتح و فیروزی تو را) خواهند دید. ﴿179﴾
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾
پاک و منزه است پروردگار تو که خدایی مقتدر و بی‌همتاست و از توصیف (جاهلانه) خلق مبرّاست. ﴿180﴾
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ﴿181﴾
و سلام و تحیت الهی بر رسولان گرامی او باد. ﴿181﴾
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿182﴾
و ستایش مخصوص خداست که آفریننده جهان‌ها و جهانیان است. ﴿182﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
