بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ ﴿1﴾
قسم به ستاره چون فرود آید. ﴿1﴾
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ ﴿2﴾
که صاحب شما (محمّد مصطفی ص) هیچ گاه در ضلالت و گمراهی نبوده است. ﴿2﴾
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ ﴿3﴾
و هرگز به هوای نفس سخن نمی‌گوید. ﴿3﴾
إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ ﴿4﴾
سخن او هیچ غیر وحی خدا نیست. ﴿4﴾
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ ﴿5﴾
او را (جبرئیل) همان (فرشته) بسیار توانا (به وحی خدا) علم آموخته است. ﴿5﴾
ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ ﴿6﴾
همان ملک مقتدری که به خلقت کامل (و صورت ملکوتی بر رسول) جلوه کرد. ﴿6﴾
وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ ﴿7﴾
و آن رسول در افق اعلا (ی کمال و مشرق انسانیت) بود. ﴿7﴾
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿8﴾
آن گاه نزدیک آمد و بر او (به وحی حق) نازل گردید. ﴿8﴾
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ ﴿9﴾
(بدان نزدیکی که) با او به قدر دو کمان یا نزدیکتر از آن شد. ﴿9﴾
فَأَوْحَىٰ إِلَىٰ عَبْدِهِ مَا أَوْحَىٰ ﴿10﴾
پس (خدا) به بنده خود وحی فرمود آنچه که هیچ کس درک آن نتواند کرد. ﴿10﴾
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَىٰ ﴿11﴾
آنچه (در غیب عالم) دید دلش هم به حقیقت یافت و کذب و خیال نپنداشت. ﴿11﴾
أَفَتُمَارُونَهُ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿12﴾
آیا (شما کافران) با رسول بر آنچه (در شب معراج) به چشم مشاهده کرد ستیزه می‌کنید؟ ﴿12﴾
وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ ﴿13﴾
و یکبار دیگر هم او را (یعنی جبرئیل را) رسول مشاهده کرد. ﴿13﴾
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ ﴿14﴾
در نزد (مقام) سدرة المنتهی (که آن درختی است در سمت راست عرش که منتهای سیر عقلی فرشتگان و ارواح مؤمنان تا آنجاست و بر مقام بالاتر آگاه نیستند). ﴿14﴾
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ ﴿15﴾
بهشتی که مسکن متقیان است در همان جایگاه سدره است. ﴿15﴾
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ ﴿16﴾
چون سدره را می‌پوشاند (از نور عظمت حق) آنچه که احدی از آن آگه نیست. ﴿16﴾
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿17﴾
چشم (محمّد ص از حقایق آن عالم) آنچه را باید بنگرد بی هیچ کم و بیش مشاهده کرد. ﴿17﴾
لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَىٰ ﴿18﴾
آنجا از بزرگتر آیات حیرت‌انگیز پروردگارش را به حقیقت دید. ﴿18﴾
أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ ﴿19﴾
آیا دو بت بزرگ لات و عزّای خود را دیدید (که بی اثر است). ﴿19﴾
وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ ﴿20﴾
و منات سومین بت دیگرتان را دانستید (که جمادی بی‌نفع و ضرر است). ﴿20﴾
أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَىٰ ﴿21﴾
آیا شما را فرزند پسر و خدا را دختر است؟ ﴿21﴾
تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ ﴿22﴾
اگر چنین بودی باز هم تقسیمی ناروا و نادرست بودی. ﴿22﴾
إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَىٰ ﴿23﴾
این بتها جز نامهایی که شما و پدرانتان بر آنها نهاده‌اید چیز دیگری نیست و خدا هیچ دلیلی بر (معبودیت) آنها نازل نفرموده؛ مشرکان چیزی غیر گمان باطل و هوای نفس فاسد خود را پیروی نمی‌کنند با آنکه از جانب خدایشان هدایت بر آنها آمد. ﴿23﴾
أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿24﴾
آیا برای آدمی هر چه آرزو کند حاصل می‌شود؟ ﴿24﴾
فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ ﴿25﴾
در صورتی که (انسان مالک هیچ نیست و) دنیا و آخرت همه ملک خداست. ﴿25﴾
۞ وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ ﴿26﴾
و بسیار ملک در آسمانها هست که شفاعتشان سودمند نیست جز به امر خدا و بر آن کس که خدا بخواهد و از او خشنود باشد. ﴿26﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
