بازگشت

صفحه 528 قرآن کریم

جز: 27
صفحه : 528
وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ ﴿45﴾
و اوست که خلق را (برای انس با هم) جفت نر و ماده آفریده است. ﴿45﴾
مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ ﴿46﴾
از نطفه‌ای آفریده که (از مردان به رحم زنان) می‌ریزد. ﴿46﴾
وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَىٰ ﴿47﴾
و هم بر اوست که ایجاد نشأه آخرت کند. ﴿47﴾
وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ ﴿48﴾
و هم اوست که (بندگان را) بی‌نیاز کند و سرمایه (هر سعادت) بخشد. ﴿48﴾
وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَىٰ ﴿49﴾
و هم اوست آفریننده ستاره شعری (پس آفریننده را پرستید نه ستاره را). ﴿49﴾
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَىٰ ﴿50﴾
و هم اوست که نخستین قوم عاد را هلاک ساخت. ﴿50﴾
وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَىٰ ﴿51﴾
و قوم ثمود را، و هیچ باقی نگذاشت. ﴿51﴾
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ ﴿52﴾
و پیش از اینان قوم نوح را که ظالم و سرکش‌تر بودند هلاک گردانید. ﴿52﴾
وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ ﴿53﴾
و شهرهای قوم لوط را واژگون ساخت. ﴿53﴾
فَغَشَّاهَا مَا غَشَّىٰ ﴿54﴾
تا آنکه بر آنها عذابی بسیار سخت احاطه کرد. ﴿54﴾
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿55﴾
پس (ای بشر) به کدام یک از نعمتهای پروردگارت جدل و انکار می‌کنی؟ ﴿55﴾
هَٰذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَىٰ ﴿56﴾
این رسول هم مانند رسولان پیشین ترساننده خلق (از قهر خدا) است. ﴿56﴾
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ﴿57﴾
روز قیامت بسیار نزدیک شده است. ﴿57﴾
لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿58﴾
هیچ کس غیر خدا آن روز را آشکار نتواند ساخت. ﴿58﴾
أَفَمِنْ هَٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ﴿59﴾
آیا از این سخن تعجب می‌کنید، ﴿59﴾
وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ﴿60﴾
و (به فسوس و مسخره بر آن) می‌خندید و (به روزگار سخت خود) نمی‌گریید، ﴿60﴾
وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ ﴿61﴾
و شما سخت غافلید (از این خواب غفلت برخیزید و). ﴿61﴾
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ۩ ﴿62﴾
بعد از این به سجده و عبادت خدا پردازید. ﴿62﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ﴿1﴾
آن ساعت (قیامت یا قیام رسول حق) نزدیک آمد و ماه آسمان شکافته شد (این آیه راجع به شقّ القمر است که کفّار از رسول اکرم درخواست کردند). ﴿1﴾
وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ﴿2﴾
و اگر کافران، بزرگ آیت و معجزی (چون شکافتن ماه) هم ببینند باز اعراض کرده و گویند که این سحری نیرومند و کامل است. ﴿2﴾
وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ﴿3﴾
و آنها (رسول حق را) تکذیب کرده و پیرو هوای نفس باطل خود شدند و هر (حق و باطل) امری را عاقبت (در بهشت یا دوزخ) مقرّی خواهد بود. ﴿3﴾
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿4﴾
و اخباری که مایه عبرت و انزجار از معصیت است کاملا به مردم رسید. ﴿4﴾
حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ ۖ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ﴿5﴾
(قرآن) حکمت بالغه خداست و (اگر از آن پند نگیرید) دیگر از این پس هیچ اندرز و پند (شما را) سودی نخواهد بخشید. ﴿5﴾
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَىٰ شَيْءٍ نُكُرٍ ﴿6﴾
پس روی از کافران بگردان (تا) روزی که ندا کننده‌ای (چون اسرافیل، خلق را) به عالمی حیرت آور و قیامتی هول‌انگیز دعوت کند. ﴿6﴾