إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿77﴾
که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است. ﴿77﴾
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ﴿78﴾
که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد. ﴿78﴾
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾
که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد. ﴿79﴾
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿80﴾
تنزیلی از پروردگار عالم است. ﴿80﴾
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿81﴾
آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق میورزید؟ ﴿81﴾
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾
و بهره خود را تکذیب آن قرار میدهید؟ ﴿82﴾
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿83﴾
پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد. ﴿83﴾
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿84﴾
و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) مینگرید. ﴿84﴾
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾
و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید. ﴿85﴾
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾
پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفرینندهای نیست. ﴿86﴾
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿87﴾
روح را دوباره به بدن مرده باز نمیگردانید اگر راست میگویید؟ ﴿87﴾
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾
پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست. ﴿88﴾
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿89﴾
آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است. ﴿89﴾
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿90﴾
و اگر از اصحاب یمین است. ﴿90﴾
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿91﴾
پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است. ﴿91﴾
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿92﴾
و اما اگر از منکران و گمراهان است. ﴿92﴾
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ﴿93﴾
نصیبش حمیم جهنم است. ﴿93﴾
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾
و جایگاهش آتش دوزخ است. ﴿94﴾
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿95﴾
این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است. ﴿95﴾
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿96﴾
پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی. ﴿96﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿1﴾
هر چه در آسمانها و زمین است همه به تسبیح و ستایش یکتا خدایی که مقتدر و حکیم است مشغولند. ﴿1﴾
لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿2﴾
آن خدایی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست، او زنده میگرداند و باز میمیراند و اوست که بر همه چیز تواناست. ﴿2﴾
هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿3﴾
اوّل و آخر هستی و پیدا و پنهان وجود همه اوست و او به همه امور عالم داناست. ﴿3﴾