وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا ﴿26﴾
و شب را برخی (در نماز) به سجده خدا پرداز و شام دراز به تسبیح و ستایش او صبح گردان. ﴿26﴾
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا ﴿27﴾
این مردم کافر غافل همه دنیای نقد عاجل را دوست می‌دارند و آن روز (قیامت) سخت سنگین را به کلی از یاد می‌برند. ﴿27﴾
نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا ﴿28﴾
ما اینان را آفریدیم و محکم بنیان ساختیم و هرگاه بخواهیم همه را فانی ساخته و مانندشان قوم دیگر خلق می‌کنیم. ﴿28﴾
إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا ﴿29﴾
این آیات پند و تذکری است، پس هر که (سعادت و حسن عاقبت) بخواهد راهی به سوی خدای خود پیش گیرد. ﴿29﴾
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿30﴾
و شما (کافران، راه حق را) نمی‌خواهید مگر خدای بخواهد (و به قهر شما را به این راه بدارد)، که البته خدا دانا و به صلاح بندگان آگاه است. ﴿30﴾
يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿31﴾
هر که را بخواهد در (بهشت) رحمت خود داخل گرداند و برای ستمکاران عالم عذاب دردناک مهیّا ساخته است. ﴿31﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا ﴿1﴾
قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند. ﴿1﴾
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا ﴿2﴾
قسم به فرشتگانی که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) می‌شتابند. ﴿2﴾
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا ﴿3﴾
قسم به آنان که (وحی حق و شرع الهی را در جهان) نیکو نشر می‌دهند. ﴿3﴾
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا ﴿4﴾
و قسم به حق آنان که (به حکم خدا راه هدایت را از ضلالت ممتاز کرده و بین حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا می‌کنند. ﴿4﴾
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا ﴿5﴾
و قسم به آنان که ذکر (خدا و کتاب الهی) را (به انبیاء) وحی می‌کنند. ﴿5﴾
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾
تا عذر و حجت (نیکان) و بیم و تهدید (بدان) شود. ﴿6﴾
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ﴿7﴾
(قسم به همه اینان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد. ﴿7﴾
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾
وقتی که ستارگان همه بی نور و محو شوند. ﴿8﴾
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ ﴿9﴾
و آن گاه که آسمان شکافته شود. ﴿9﴾
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾
و آن گاه که کوهها (چون خاک بر دم باد) پراکنده شوند. ﴿10﴾
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾
و آن گاه که به رسولان، وقت (گواهی بر امتان) را اعلام کنند. ﴿11﴾
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾
برای چه روزی وقت (وعده حق) معین شد؟ ﴿12﴾
لِيَوْمِ الْفَصْلِ ﴿13﴾
برای (روز قیامت) همان روزی که (بین حق و باطل و سعید و شقی) جدایی افتد. ﴿13﴾
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ﴿14﴾
و تو چگونه توانی عظمت و سختی آن روز جدایی را تصور کنی؟ ﴿14﴾
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند. ﴿15﴾
أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ ﴿16﴾
آیا ما پیشینیان را (به کیفر کفر) هلاک نکردیم؟ ﴿16﴾
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ ﴿17﴾
از پی آنان آیندگان را (که منکران قرآن باشند) نیز هلاک می‌کنیم. ﴿17﴾
كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾
ما بدکاران عالم را همین گونه هلاک می‌سازیم. ﴿18﴾
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند. ﴿19﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
