إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾
متقیان را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است. ﴿31﴾
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿32﴾
باغها و تاکستانهاست. ﴿32﴾
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿33﴾
و دختران زیبای دلربا که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند. ﴿33﴾
وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿34﴾
و جامهای پر از شراب (طهور و انواع نوشابه‌های شیرین و خوش). ﴿34﴾
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿35﴾
هرگز در آنجا سخن بیهوده و دروغ نشنوند. ﴿35﴾
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿36﴾
این (نعمتهای ابدی) مزدی به عطاء و حساب پروردگار توست. ﴿36﴾
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿37﴾
خدایی که آسمانها و زمین و همه مخلوقاتی که در بین آسمان و زمین است بیافریده همان خدای مهربان که (در عین مهربانی) کسی (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود. ﴿37﴾
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿38﴾
روزی که آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخیزند و هیچ کس سخن نگوید جز آن کسی که خدای مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گوید (و به اذن خدا شفاعت گنهکاران کند). ﴿38﴾
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا ﴿39﴾
چنین روز حتمی و محقق خواهد بود، پس هر که می‌خواهد نزد خدای خود (در آن روز) مقام و منزلتی یابد (امروز در راه ایمان و طاعت بکوشد). ﴿39﴾
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿40﴾
ما شما را از روز عذاب که نزدیک است ترسانیده و آگاه ساختیم، روزی که هر کس هر چه کرده در پیش روی خود حاضر بیند و کافر در آن روز گوید که ای کاش خاک بودم (تا چنین به آتش کفر خود نمی‌سوختیم). ﴿40﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿1﴾
قسم به فرشتگانی که (جان کافران را) به سختی بگیرند. ﴿1﴾
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿2﴾
قسم به فرشتگانی که (جان اهل ایمان را) به آسایش و نشاط ببرند. ﴿2﴾
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿3﴾
و قسم به فرشتگانی که با کمال سرعت (فرمان حق را) انجام دهند. ﴿3﴾
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿4﴾
قسم به فرشتگانی که (درنظم عالم) بر هم سبقت گیرند. ﴿4﴾
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿5﴾
قسم به فرشتگانی که (به فرمان حق) به تدبیر نظام خلق می‌کوشند (که قیامتی و حشری خواهد آمد). ﴿5﴾
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿6﴾
روزی که آن لرزاننده (یعنی نفخه صور الهی، جهان را) بلرزاند. ﴿6﴾
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿7﴾
و لرزاننده دیگر (یعنی نفخه صور دیگر) از پی آن در آید. ﴿7﴾
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾
در آن روز سخت دلهای برخی مضطرب و هراسان شود. ﴿8﴾
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿9﴾
که (از ترس) چشمها به زیر افکنند. ﴿9﴾
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿10﴾
(مردم غافل دنیا) گویند: آیا ما پس از مرگ باز زندگانی دیگری خواهیم یافت؟ ﴿10﴾
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً ﴿11﴾
چگونه چون مردیم و استخوان ما پوسید زنده خواهیم شد؟ ﴿11﴾
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿12﴾
و گویند: در این صورت که دیگر بار زنده شویم بسی زیانکار خواهیم بود. ﴿12﴾
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿13﴾
جز یک صدای مهیب (که در صور اسرافیل کنند) نشنوند. ﴿13﴾
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ﴿14﴾
و ناگاه همه از خاک بر شوند و به صحرای قیامت رهسپار گردند. ﴿14﴾
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ ﴿15﴾
آیا خبر موسی عمران به تو رسیده؟ ﴿15﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
