بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿1﴾
قسم به آسمان و طارق آن. ﴿1﴾
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ ﴿2﴾
و چگونه توانی طارق آسمان را بدانی؟ ﴿2﴾
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿3﴾
طارق همان کوکب درخشان است که نورش نفوذ کند. ﴿3﴾
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿4﴾
(قسم به اینان) که هیچ شخصی نیست جز آنکه او را البته (از طرف خدا) مراقب و نگهبانی هست. ﴿4﴾
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾
پس انسان مغرور باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟ ﴿5﴾
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ ﴿6﴾
از آب نطفه جهنده‌ای خلقت گردیده. ﴿6﴾
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿7﴾
که از میان صلب (پدر) و سینه (مادر) بیرون آید. ﴿7﴾
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿8﴾
(خدایی که او را از این نا چیز بی جان آفرید و جان بخشید) او البته بر زنده کردنش دوباره (پس از مرگ) قادر است. ﴿8﴾
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿9﴾
روزی که اسرار باطن شخص آشکار شود. ﴿9﴾
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿10﴾
و آن روز قوّتی در خویش و یاوری بر نجات خود نیابد. ﴿10﴾
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿11﴾
قسم به آسمان فرو ریزنده باران. ﴿11﴾
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿12﴾
و قسم به زمین گیاه روینده (برای خلقان). ﴿12﴾
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿13﴾
که قرآن به حقیقت کلام جدا کننده (حق از باطل) است. ﴿13﴾
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿14﴾
و هرگز سخن هزل بیهوده نیست. ﴿14﴾
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿15﴾
دشمنان اسلام هر چه بتوانند کید و مکر (بر محو اسلام) می‌کنند. ﴿15﴾
وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿16﴾
و من هم در مقابل مکرشان مکر خواهم کرد. ﴿16﴾
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿17﴾
پس اندکی کافران را مهلت ده و آنها را فرو گذار (تا وقت کیفرشان فرا رسد). ﴿17﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿1﴾
(ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن. ﴿1﴾
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿2﴾
آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید. ﴿2﴾
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿3﴾
آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازه‌ای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود. ﴿3﴾
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ﴿4﴾
آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید. ﴿4﴾
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ﴿5﴾
و آن گاه خشک و سیاهش گردانید. ﴿5﴾
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ ﴿6﴾
ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی. ﴿6﴾
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿7﴾
مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است. ﴿7﴾
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿8﴾
و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق می‌داریم. ﴿8﴾
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ﴿9﴾
پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد. ﴿9﴾
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ ﴿10﴾
البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند می‌گیرد. ﴿10﴾
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿11﴾
و آن که شقی‌ترین مردم است از آن دوری گزیند. ﴿11﴾
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ﴿12﴾
همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد. ﴿12﴾
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿13﴾
و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد). ﴿13﴾
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ ﴿14﴾
حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد. ﴿14﴾
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿15﴾
و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت. ﴿15﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
