بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿1﴾
قسم به تین و زیتون (دو میوه معروف انجیر و زیت یا دو معبد بزرگ کعبه و بیت المقدس). ﴿1﴾
وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾
و قسم به طور سینا. ﴿2﴾
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿3﴾
و قسم به این شهر امن و امان (مکّه معظّم). ﴿3﴾
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿4﴾
که ما انسان را در نیکوترین صورت (در مراتب وجود) بیافریدیم. ﴿4﴾
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿5﴾
سپس (به کیفر کفر و گناهش) به اسفل سافلین (جهنم و پست‌ترین رتبه امکان) برگردانیدیم. ﴿5﴾
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿6﴾
مگر آنان که ایمان آورده و نیکوکار شدند که به آنها پاداش دائمی (بهشت ابد) عطا کنیم. ﴿6﴾
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿7﴾
پس (ای انسان مشرک ناسپاس) چه تو را بر آن داشت که دین حق و روز جزا را تکذیب کنی؟ ﴿7﴾
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿8﴾
آیا خدا مقتدرترین و عادل‌ترین حکمفرمایان عالم نیست؟ ﴿8﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾
(ای رسول گرامی برخیز و قرآن را) به نام پروردرگارت که خدای آفریننده عالم است (بر خلق) قرائت کن. ﴿1﴾
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾
آن خدایی که آدمی را از خون بسته (که تحول نطفه است) بیافرید. ﴿2﴾
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿3﴾
بخوان و (بدان که) پروردگار تو کریم‌ترین کریمان عالم است. ﴿3﴾
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿4﴾
آن خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت. ﴿4﴾
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿5﴾
به آدمی آنچه را که نمی‌دانست تعلیم داد. ﴿5﴾
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿6﴾
راستی که انسان سرکش و مغرور می‌شود. ﴿6﴾
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿7﴾
چون که خود را در غنا و دارایی ببیند. ﴿7﴾
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿8﴾
محققا (پس از مرگ) باز گشت به سوی پروردگار تو خواهد بود. ﴿8﴾
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿9﴾
دیدی آن کس را که منع (و تمسخر) می‌کرد؟ ﴿9﴾
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿10﴾
آن بنده خدای را که به نماز مشغول شد؟ (مراد ابو جهل است که بر نماز، پیغمبر و اصحابش را به مسخرگی می‌آزرد). ﴿10﴾
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿11﴾
آیا چه می‌بینی اگر آن بنده (یا رسول) به راه راست باشد. ﴿11﴾
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿12﴾
و خلق را به تقوا و پرهیزکاری امر کند (حال آنکه او را از نماز باز می‌دارد چگونه خواهد بود). ﴿12﴾
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿13﴾
آیا شما مردم بر این کس که حق را تکذیب می‌کند و (از رسول او) رو می‌گرداند چه رأی می‌دهید؟ ﴿13﴾
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾
آیا او ندانست که خدا (اعمال زشتش را) می‌بیند (و از او روزی انتقام می‌کشد). ﴿14﴾
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿15﴾
هرگز (این را نداند)، اگر او (از کفر و ظلم و تکذیبش) دست نکشد البته ما موی پیشانیشن (به قهر و انتقام) بگیریم. ﴿15﴾
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿16﴾
آن پیشانی دروغزن خطا پیشه را (به خاک هلاک کشیم). ﴿16﴾
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿17﴾
آن گاه او هر که از قبیله و عشیره خود را خواهد بخواند (که از هلاکش برهانند و هیچ کس نتواند). ﴿17﴾
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾
ما هم زبانیه دوزخ را (که فرشتگان قهر و عذاب و مأموران آتش جهنم‌اند، بر گرفتن او) می‌خوانیم. ﴿18﴾
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ﴿19﴾
(ای رسول گرامی) چنین نیست (که ابو جهل پنداشته که تو را به زجر و ظلم مطیع خود تواند کرد) تو هیچ از او اطاعت مکن و به نماز و سجده خدا پرداز و به حق نزدیک شو (که سجده و نماز موجب قرب حضرت بی نیاز است). ﴿19﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
