بازگشت

صفحه 600 قرآن کریم

جز: 30
صفحه : 600
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿10﴾
و آنچه در دلها پنهان است همه را پدیدار سازند؟ ﴿10﴾
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿11﴾
محققا آن روز پروردگارشان (نیک و بد کردار) آنها کاملا آگاه است. ﴿11﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْقَارِعَةُ ﴿1﴾
قارعه. ﴿1﴾
مَا الْقَارِعَةُ ﴿2﴾
قارعه چیست؟ (همان روز وحشت و اضطراب مرگ و قیامت است که دلهای خلایق را از ترس در هم کوبد). ﴿2﴾
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ﴿3﴾
و چگونه حالت آن روز هولناک را تصور توانی کرد؟ ﴿3﴾
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿4﴾
در آن روز سخت، مردم مانند ملخ هر سو پراکنده شوند. ﴿4﴾
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ﴿5﴾
و کوهها همچون پشم زده شده متلاشی گردد. ﴿5﴾
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ﴿6﴾
پس عمل هر کس را در میزان حق وزنی باشد، ﴿6﴾
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ﴿7﴾
او در بهشت به آسایش و زندگانی خوش خواهد بود. ﴿7﴾
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ﴿8﴾
و عمل هر کس بی قدر و سبک وزن باشد، ﴿8﴾
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ﴿9﴾
جایگاهش در قعر هاویه (جهنم) است. ﴿9﴾
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ﴿10﴾
و چگونه سختی هاویه را تصور توانی کرد؟ ﴿10﴾
نَارٌ حَامِيَةٌ ﴿11﴾
هاویه همان آتش سخت سوزنده و گدازنده است. ﴿11﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ﴿1﴾
شما مردم را افتخار به بسیاری اموال و فرزند و عشیره سخت (از یاد خدا و مرگ) غافل داشته است. ﴿1﴾
حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ﴿2﴾
تا آنجا که به ملاقات (اهل) قبور رفتید (و به جای آنکه عبرت گیرید آنجا هم به قبرهای مردگان خود بر هم مفاخرت کردید). ﴿2﴾
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿3﴾
نه چنین است، به زودی خواهید دانست (که پس از مرگ به برزخ چه سختیها در پیش دارید). ﴿3﴾
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿4﴾
باز هم چنین نیست، حقا خواهید دانست (که به قیامت با چه عذابها مواجهید). ﴿4﴾
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ﴿5﴾
نه چنین است، حقا اگر به طور یقین می‌دانستید (چه حادثه بزرگی در پیش دارید هرگز به بازی دنیا از عالم آخرت غافل نمی‌شدید). ﴿5﴾
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ﴿6﴾
البته (پس از مرگ) دوزخ را مشاهده خواهید کرد. ﴿6﴾
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ﴿7﴾
و سپس به چشم یقین آن دوزخ را می‌بینید. ﴿7﴾
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ﴿8﴾
آن گاه در آن روز از نعمتها شما را باز می‌پرسند. ﴿8﴾