بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ ﴿1﴾
(خدا با اصحاب فیل چنین کرد) برای آنکه قریش (خداشناس شوند و) با هم انس و الفت گیرند. ﴿1﴾
إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ ﴿2﴾
الفتی که در سفرهای زمستان و تابستان آنان ثابت و بر قرار بماند. ﴿2﴾
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ ﴿3﴾
پس (به شکرانه این دوستی) باید یگانه خدای این خانه (کعبه) را پرستند. ﴿3﴾
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ﴿4﴾
همان خدایی که به آنها هنگام گرسنگی طعام داد و از ترس و خطراتشان ایمن ساخت. ﴿4﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿1﴾
آیا دیدی آن کس را که روز جزا را انکار می‌کرد؟ ﴿1﴾
فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿2﴾
این همان شخص (بی رحم) است که یتیم را (از در خود) به قهر می‌راند. ﴿2﴾
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿3﴾
و (کسی را) بر اطعام فقیر ترغیب نمی‌کند. ﴿3﴾
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ﴿4﴾
پس وای بر آن نماز گزاران. ﴿4﴾
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿5﴾
که دل از یاد خدا غافل دارند. ﴿5﴾
الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ﴿6﴾
همانان که (اگر طاعتی کنند به) ریا و خود نمایی کنند. ﴿6﴾
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿7﴾
و زکات و احسان را (از فقیران و هر خیر کوچک را حتی قرض را هم از محتاجان) منع کنند. ﴿7﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿1﴾
ما تو را کوثر (یعنی عطای بسیار چون کثرت فرزند) بخشیدیم. ﴿1﴾
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ﴿2﴾
پس تو هم برای خدایت به نماز (و طاعت) و قربانی (و مناسک حج) بپرداز. ﴿2﴾
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿3﴾
که محققا دشمن بدگوی تو (عاص بن وائل) مقطوع النسل است (و نسل تو تا قیامت به کثرت و برکت و عزت باقی است). ﴿3﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
