بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ﴿1﴾
بگو که ای کافران (مشرک). ﴿1﴾
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ﴿2﴾
من آن بتان را که شما به خدایی می‌پرستید هرگز نمی‌پرستم. ﴿2﴾
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿3﴾
و شما هم آن خدای یکتایی را که من پرستش می‌کنم پرستش نمی‌کنید. ﴿3﴾
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ ﴿4﴾
نه من هرگز خدایان باطل شما را عبادت می‌کنم. ﴿4﴾
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿5﴾
و نه شما یکتا خدای معبود مرا عبادت خواهید کرد. ﴿5﴾
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾
پس اینک دین (شرک و جهل) شما برای شما باشد و دین (توحید و خدا پرستی) من هم برای من (تا روزی که به امر حق شما را از شرک برگردانم و به راه توحید خدا و خدا پرستی هدایت کنم). ﴿6﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿1﴾
چون هنگام فتح و فیروزی با یاری خدا فرا رسد (مراد فتح مکه است). ﴿1﴾
وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿2﴾
و مردم را بنگری که فوج فوج به دین خدا داخل می‌شوند (و تو را به رسالت تصدیق می‌کنند). ﴿2﴾
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا ﴿3﴾
در آن وقت خدای خود را حمد و ستایش کن و (از لوث شرک) پاک و منزّه‌دان و از او مغفرت و آمرزش طلب که او خدای بسیار توبه پذیر است. ﴿3﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ ﴿1﴾
ابو لهب (که دایم در پی آزار و دشمنی پیغمبر بود با تمام اقتدار و دارایی) نابود شد و دو دستش (که سنگ به رسول می‌افکند) قطع گردید. ﴿1﴾
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾
مال و ثروتی که اندوخت هیچ به کارش نیامد و از هلاکش نرهانید. ﴿2﴾
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ﴿3﴾
زود باشد که به دوزخ در آتشی شعله‌ور در افتد. ﴿3﴾
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ﴿4﴾
و نیز همسرش (امّ جمیل خواهر ابو سفیان) که هیزم آتش افروز دوزخ باشد. ﴿4﴾
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ﴿5﴾
در حالی که (با ذلت و خواری) طنابی از لیف خرما به گردن دارد. ﴿5﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
