بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾
بگو: حقیقت این است که خدا یکتاست. ﴿1﴾
اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾
آن خدایی که (از همه عالم) بی نیاز (و همه عالم به او نیازمند) است. ﴿2﴾
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿3﴾
نه کسی فرزند اوست و نه او فرزند کسی است. ﴿3﴾
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾
و نه هیچ کس مثل و مانند و همتای اوست. ﴿4﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿1﴾
بگو: من پناه می‌جویم به خدای فروزنده صبح روشن. ﴿1﴾
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾
از شرّ مخلوقات (شریر و مردم بد اندیش). ﴿2﴾
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾
و از شرّ شب تار هنگامی که (از پی آزار) در آید (و حشرات موذی و جنایتکاران و فتنه انگیران را به کمک ظلمتش به ظلم و جور و ستم بر انگیزد). ﴿3﴾
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ﴿4﴾
و از شرّ زنان افسونگر که (به جادو) در گره‌ها بدمند. ﴿4﴾
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾
و از شرّ حسود بد خواه چون شراره آتش رشک و حسد بر افروزد. ﴿5﴾
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾
بگو: من پناه می‌جویم به پروردگار آدمیان. ﴿1﴾
مَلِكِ النَّاسِ ﴿2﴾
پادشاه آدمیان. ﴿2﴾
إِلَٰهِ النَّاسِ ﴿3﴾
یکتا معبود آدمیان. ﴿3﴾
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿4﴾
از شرّ آن وسوسه‌گر نهانی. ﴿4﴾
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾
آن شیطان که وسوسه و اندیشه بد افکند در دل مردمان. ﴿5﴾
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ﴿6﴾
چه آن شیطان از جنس جن باشد و یا از نوع انسان. ﴿6﴾
تغییر فونت
تغییر مترجم
حذف ترجمه
